พี่ก้อเรื่อยๆจ้ะ

ม่ายเหงเปงรัยฉลองปีใหม่ที่หอ

ก้อคืดว่าได้เปลี่ยนบรรยากาศฉลองกะเพื่อนงัยจ้ะ

สู้ๆนะจ้ะ แลก้ออย่าเครียดกับการสอบมากนะ

จุ้ๆ แอบมาทัก อิอิ

เปงงัยบ้างจ้ะ สบายดีไหม

สวัสดีคับพี่หมอ เป็นไงบ้างคับพี่สบายดีป่าว กลับชัยนาทมั่งป่าวคับ เรียนหนักเลยดิคุณหมอด้วย สุ้ๆ จบแล้วรักษาผมฟรีป่าวเอ่ย 555+ ฝากซื้อนิตยสารด้วยนะออกปลายเดือนสิงหายน 2999 เล่นละหมื่นเดียวเองอะ

HBD คับกิ่ง

คุงพี่บายดีอะป่าว

คิดถึงๆๆๆ

สู้ๆนะจ๊ะ

เฮ้ยโอนตังให้มั่งดิ

ตังไม่มีแล้ว

เปงไงมั่งอ่ะ ไม่ได้คุยกันนานเลย สบายดีไหม

ยังไม่ได้ใช้หนี้เธอเลย หุหุ

เจอกานพรุ่งนี้ ^^

เลี้ยงน้องเปนไงบ้าง

สนุกอ่าป่ะเนี่ย
แล้วไปกินไรกันรึจ้ะ

พี่สาวไม่ได้เรียนไงวะ

เรื่องนี้พี่เห็นว่ามันน่ารักดีและมีข้อคิดดีๆซ่อนอยู่ด้วย

+++คิดว่าอ่านแล้วน่าจะได้อะไรดีๆจากเรื่องนี้นะ+++

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

มีน้องกระต่าย อาศัยอยู่ในตู้โชว์ของร้านขายกระต่ายมาตั้งแต่จำความได้
และเธอเป็นกระต่ายที่ไม่ชอบกินแครอท

ในแต่ละวันจะมีผู้คนมากหน้าหลายตาเข้ามาในร้าน

น้องกระต่ายไม่ชอบผู้คนเหล่านั้น
พวกเขาไม่จริงใจ
พวกเขาแสร้งทำเป็นว่ารักและเอ็นดูเธอ
พวกเขามักยื่นแครอทให้เธอ แต่น้องกระต่ายไม่ชอบแครอท เธอปฏิเสธมัน
พวกเขาไม่พอใจ และไม่เห็นว่าเธอน่ารักอีกต่อไป เพียงเพราะเธอไม่ได้ดั่งใจพวกเขา

วันหนึ่ง
มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้าน
เขายื่นแครอทให้เธอเหมือนที่คนๆอื่นมักทำ แน่นอน น้องกระต่ายไม่ชอบแครอท เธอปฏิเสธมัน
แต่เด็กผู้ชายคนนั้นก็ยังคงยืนอยู่ ไม่ไปไหน
เขากลับหยิบยื่นสตรอว์เบอรี่ให้เธอแทน
ไม่เคยมีใครยื่นสตรอว์เบอรี่ให้น้องกระต่ายมาก่อน
เธอลองชิมสตรอว์เบอรี่ชิ้นนั้นดู และพบว่า เธอไม่มีวันรักอะไรมากไปกว่าสตรอว์เบอรรี่อีกแล้ว

หลังจากนั้นเด็กชายจะนำสตรอว์เบอรรี่มาให้น้องกระต่ายทุกวัน
น้องกระต่ายมีความสุขมาก และเผลอคิดไปว่า
วันนึงเด็กชายจะพาน้องกระต่ายไปจากร้านนี้ เหมือนที่กระต่ายตัวอื่นๆถูกพาไป
น้องกระต่ายจึงเอ่ยปากถามไป

"เธอจะพาฉันไปจากที่นี่ใช่มั้ย"

เด็กชายยื่นสตรอว์เบอรี่ให้น้องกระต่ายแล้วตอบว่า

"ไม่ ฉันดีใจที่เธอชอบสตรอว์เบอรี่ แต่ฉันไม่ได้อยากพาเธอไปด้วย"

น้องกระต่ายรู้สึกเหมือนมีก้อนอะไรมาจุกอยุ่ตรงหน้าอก
แต่เธอไม่เป็นไรหรอก เธอเข้มแข็งพอ
แม้ว่าเด็กชายจะไม่อยากพาเธอไปด้วย เธอเพียงแค่มีความสุขกับสตรอว์เบอรี่ของเขาก็เพียงพอแล้ว
น้องกระต่ายคิดอย่างนั้น

แต่มันยากมากกว่าความคิด
เด็กชายยังคงมายื่นสตรอว์เบอรี่ให้เธอทุกวัน จนมันกลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเธอแล้ว
น้องกระต่ายรู้ตัวดี
เธอไม่ใช่กระต่ายที่น่ารักที่สุด
วันหนึ่งเด็กชายอาจอยากยื่นสตรอว์เบอรรี่ให้กระต่ายตัวอื่น
ถึงวันนั้นเธอจะทำอย่างไร

จะเฝ้ารอสตรอว์เบอรรี่จากเด็กชายทุกวัน
เพราะเธอมีความสุขกับมันมาก
หรือจะปฏิเสธสตรอว์เบอร์รี่จากเขา แล้วหันกลับมาชอบแครอทดูบ้าง

หรือเธออาจไม่จำเป็นต้องเลือกอะไร

นั่นสิ
เธอไม่จำเป็นต้องรอให้ใครมาเลือกเธอ
เธอมีค่ามากกว่านั้น
อย่างน้อยก็มีค่าสำหรับตัวเอง
เธอเลือกให้ตัวเธอเองได้

กระต่ายน้อยตัดสินใจหนีออกจากร้านไป
แม้ใจจะคิดถึงสตรอว์เบอร์รี่และเด็กชายมาก

ใครจะรู้
อาจมีแอปเปิ้ลผลใหญ่รออยู่ก็ได้

*******เครดิตเรื่องนี้มาจาก hi5 ของน้องสาวพี่นะจ๊ะ********

สู้ๆนะน้องรัก พี่กำลังจะสอบแล้ว

แก.....

ช้านจาสอบแล้ววววอ่าาาา

ไม่ไหวแล้วด้วยยย

อ่านหนังสือไม่รุ้เรื่องเลยฟร่ะ

ทำไงดีเนี่ยยยย แงๆๆ

คิดถึงพี่สาววววววววว

หวัดดีจ้า

บายดีป่าว

Konnichiwa...
ตอนนี้พี่อยู่ commed อะ
น่าจะสบายที่สุดในปี 5
พักผ่อนก่อน เดี๋ยวต่อด้วย med กะ ศัลย์ จะหนักมาก ๆ
infect นี่พี่จำได้ว่าต้องใช้ความจำเยอะมาก ๆ
แบบสับสนเลยทีเดียว
ก็ทยอยจำแล้วกัน
ถ้าจำตอนท้าย ๆ บล็อกนี่จำไม่ทันแน่ ๆ
อ๋อ..แล้วมีสอบตอนกลางบล็อกด้วยใช่เปล่า
ข้อสอบก็อยู่ในชีทนั้นเลย
สู้ ๆ ถ้าเทอม 2 ก็สบายแล้ว แต่แอบเครียดตอนสอบ licence นี่แหละ
ฝากดูน้อง ร.ร.ด้วยแล้วกัน
น้องพี่ชื่อน้องเฟรนด์อะ มาจากชัยนาทเหมือนกัน
Sayounara โชคดี ;]

ดีคับๆๆๆๆ พี่กิ่ง

ผมป๊อบ MED20

มาอีกได้เลยจ้า....สู้ ๆ นะจ้ะ บล็อกนี้คงต้องจำเยอะหน่อย มีบอกให้จำเชื้อที่เน้นๆ แต่อาจารย์กอเน้นทุกตัวเลย^.^" ....... f i g h t o + f i g h t o + +

กอง

แก

บล็อกที่ผ่านมาเป็นไงบ้าง

แม้วันนั้นแต่งตัวสวยเลยนะ

ดีจ้าคุณน้อง ปีสามแล้วช่ายปะเปนยางงัยบ้าง

ปีนี้มีน้องโรงเรียนกี่คนอ่า...